Gerrit Stegehuis was born in Enschede in 1917. He became a policeman. At some moment during WW-II he decided that it was no longer safe for him, and he went in hiding. This story is extracted from an email-exchange between me and Marsha Stegehuis in june 2018. Most information came from her, what I and my family knew is in Italics.

That hiding took twoo forms.:

Gelink Rekken.jpgFirst he kept living in his parents house, but he would disappear under the wooden floor when it was judged unsafe in the neighbourhood. Of course this was very difficult to keep doing.
We do not know how this was arranged, but he found a better shelter on a farm in the hamlet of Buurse, around 10 km from Enschede. He lived there in hiding, together with someone called Gerrit Simmelink.

  Apparently he had to leave there at some point, because later he showed up on the farm of Gelink in Rekken, my father's farm. Do dates and no details are recorded on his stay there, but Stegehuis and my parents kept in contact. In an address booklet we found not only several addresses of Gerrit, but also his parents address.  It is almost certain that they did not know each other before, because it was considered dangerous to hide at an address that was related to you. 

When the war ended, Gerrit went back to the police ranks. He was assigned a position in Tilburg, in the south of the Netherlands. There het met Carry van Uden, who would later become his wife.GelinkFoto_05 12.5.jpg

He did not stay with the police. Like  many people in the Netherlands, he decided to leave for a country overseas with more space, Canada in his case. Specific reasons are not known. He started working on a farm for two years, maybe to obtain a permanent immigration permit quicker. Later  he became a home builder, and, as his daughter Marsha stated, a good one.  He did well, and was able to visit Europe more than once.

Gerrit and Carry married in 1948. They had a son Dick in 1949, and emigrated in 1951. Daughter Marsha was born in 1956. Somewhere around 1965 they visited Rekken. My sisters and I remember Dick, but Marsha only very faint. Dick does not remember our meeting. My father passed away in 1965, and we moved out of Rekken to a new farm. Around 1968-69 Gerrit and Carry visited my mother for the last time. My mother died in 1970, 55 years old. Gerrit died in 1974, at the age of 56 . Carry died in 2017, she reached the respectable age of 96 years

Dick and Marsha are retired grandparents now. My brothers, sisters and I are retired too, and most of us are parents or even grandparents.
The contact between our families may have faded away when our generation concentrated on building their own families and
careers, but now that we are retired, is seems just to account for the difficult times our parents went through during World War II.

 

 

 

Mijn moeder had een agenda van 1948, niet veel groter dan een bankpasje.
Die heeft ze niet veel gebruikt, en dat verbaast me niets. Een maandkalender aan de muur in de keuken is altijd bij de hand, is ook veel overzichtelijker, en zo'n kalender (A.B.T.B. natuurlijk!) hing daar altijd, zolang als wij op Gelink woonden.

nieuwjaar.jpg

Toch heeft ze die agenda wel uitgeprobeerd, een poosje.

Dingen worden soms te snel weggegooid. Als je je administratie niet 7 jaar bewaart, kun je bij inspectie problemen krijgen met de belastingdienst. Mijn eigen vroegere bedrijfsadministratie zit daarom in een paar archiefdozen, met daarop vermeld wanneer het weg mag.

Toen mijn moeder "de jonge boerin" werd op Gelink,


Het zoeken naar een reeks voorvaderen of een reeks bewoners van een boerderij is meestal niet zo spectaculair. Je zoekt een poosje, en je vindt iemand, en over de gevondene is meestal niet zo heel veel bijzonders te melden. Maar het verhaal van Tonnis Gelinck maakt het zoeken wel erg lastig.

De rij exploitanten van erve Gelink is redelijk overzichtelijk: 10 exploitanten in ca 320 jaar. Gelink was dus bepaald geen duiventil.

Boerderij Gelink (soms Gielink) in Zuid-Rekken is verrassend oud. Hij wordt al genoemd in een boedelscheidingsakte uit ca 1320. Ook de vlakbijgelegen boerderij  Elfers komt daarin voor. Tot nu toe is dit ook het oudste gevonden document waarin Rekken wordt genoemd. Na deze akte zwijgt de geschiedenis vrijwel

Natuurlijk weet ik zelf wel wat over de boerderij waar ik opgroeide in Rekken. Maar van de geschiedenis nog niet overmatig veel. En het kan nog wel even duren tot dit klaar is voor publicatie.

Tot dusver heb ik een plattegrond-schetsje in een kadasterkaart van de situatie rond 1830, en het vooraanzicht van nu dat is ontstaan met een verbouwing in 1960.   Deze twee

Joomla templates by a4joomla